Incydenty AI wzrosły o 56% w rok. Dlaczego kontrola to nie biurokracja
Liczba udokumentowanych incydentów związanych z AI wzrosła w 2024 r. o 56% do rekordowych 233 (Stanford HAI). Jednocześnie tylko 27% firm sprawdza całą treść generowaną przez AI przed użyciem. Kontrola jakości to nie hamulec, to warunek, żeby AI nie skalowała błędów szybciej niż wartości.
Udokumentowane incydenty AI wzrosły w 2024 r. o 56,4% do rekordowych 233 (Stanford HAI), a tylko 27% firm sprawdza całą treść generowaną przez AI przed użyciem (McKinsey). Warstwa kontroli to nie zbędna biurokracja, tylko warunek, żeby wdrożenie AI nie zwiększało skali błędów szybciej niż skali wartości.
Im szerzej firmy używają AI, tym więcej rzeczy może pójść nie tak. To nie jest argument przeciw AI. To argument za tym, żeby wdrażać ją z warstwą kontroli, a nie na oślep.
Stanford HAI, korzystając z bazy incydentów AI, odnotował w 2024 roku 233 udokumentowane incydenty, o 56,4% więcej niż rok wcześniej. To rekord. Baza nie obejmuje wszystkich zdarzeń na świecie, tylko te zgłoszone i udokumentowane, więc realna liczba jest wyższa. Kierunek jest jednak jasny: skala użycia rośnie, a wraz z nią skala problemów.
Problem nie jest w tym, że AI się myli
AI zawsze będzie się czasem mylić, tak jak myli się człowiek. Problem zaczyna się, gdy nikt tego nie sprawdza. Badanie McKinsey pokazało, że 47% firm używających generatywnej AI doświadczyło co najmniej jednej negatywnej konsekwencji, a jednocześnie tylko 27% deklarowało, że pracownicy sprawdzają całą treść generowaną przez AI przed użyciem. Więcej niż połowa wdrożeń wypuszcza wyniki AI dalej bez pełnej kontroli.
Kontrola to nie hamulec
Warstwa weryfikacji bywa traktowana jak biurokracja, która spowalnia. W rzeczywistości jest odwrotnie. Bez niej AI po prostu skaluje błędy szybciej, niż skaluje wartość, bo robi to samo co człowiek, tylko masowo i pewnym tonem. Odrobina kontroli tam, gdzie stawka jest wysoka, jest tańsza niż jeden poważny incydent. To ta sama zasada, którą opisaliśmy przy kodzie generowanym przez AI i przy spadającym zaufaniu do AI.
Jak to ułożyć
Nie chodzi o to, żeby sprawdzać wszystko, bo to zabiłoby sens automatyzacji. Chodzi o to, żeby świadomie zdecydować, gdzie AI może działać samodzielnie, a gdzie jej wynik musi przejść przez człowieka albo test, zanim pójdzie dalej. Ta decyzja powinna być częścią projektu od początku, a nie łatą dokładaną po pierwszym błędzie.

CEO i współzałożyciel LUNOLAB
CEO i współzałożyciel LUNOLAB. Odpowiada za strategię firmy i jako project manager prowadzi projekty od pierwszej rozmowy do wdrożenia, od platformy e-commerce B2B Medby po autonomiczny system sprzedaży dla brandu alkoholowego w USA. Przekłada cele biznesowe klienta na zakres, etapy i wycenę fixed price. Pisze o strategii wdrażania AI i o tym, kiedy technologia realnie się zwraca.
Masz pomysł na wdrożenie technologii u siebie?
Umów bezpłatną rozmowę